Een hondenportret is slechts zo goed als de foto waarop het is gebaseerd. Deze gids behandelt hoek, licht, wat je moet vermijden en hoeveel foto’s je moet sturen wanneer je een ingelijst aandenken laat maken.
Begin met het gezicht, niet met de hele hond
De meeste mensen sturen een foto van hun hond die in de tuin zit, genomen vanaf staande hoogte. Het is een dierbare herinnering, maar meestal geen goede referentie voor een portret. Het hoofd is te klein, de ogen gaan verloren en de uitdrukking wordt vlak door de afstand.
Voor een ingelijst portret is het gezicht het belangrijkste. Je wilt een foto waarop het hoofd een groot deel van het kader vult, genomen op ooghoogte van de hond in plaats van van bovenaf. Kniel, ga op de grond zitten of houd de camera laag. Die ene verandering doet meer voor een portret dan welke andere aanpassing dan ook.
Als je een ingelijst huisdierportret laat maken, werkt de artiest vanaf je foto’s om de uitdrukking vast te leggen die jij herkent. Hoe dichter de referentie bij die uitdrukking ligt, hoe meer het eindresultaat als jouw hond zal voelen in plaats van een generieke hond.
Licht: zacht en van opzij
Harde middagzon zorgt voor diepe schaduwen en dichtgeknepen ogen. Flitser vlakt het gezicht af en veroorzaakt vaak een reflectie in de ogen die onnatuurlijk overkomt in een tekening of schilderij.
Het beste licht is zacht en directioneel. Een raam op een bewolkte dag, of buiten in het uur na zonsopgang of voor zonsondergang, geeft vorm aan de snuit en houdt de ogen helder. Als je binnen bent, doe het plafondlicht uit en gebruik het raam als enige lichtbron. Plaats je hond zo dat het licht van één kant over het gezicht valt, niet direct van achteren of direct van voren.
Let op kleurzweem. Een groene bank of een rode muur kaatst kleur terug op een lichte vacht. Een neutrale achtergrond, zelfs een effen muur of een deken, houdt de referentie eerlijk.
Hoek: ogen naar de camera, of een driekwartdraai
Twee hoeken werken goed voor een portret. De eerste is recht van voren, waarbij de hond direct in de camera kijkt. Dit geeft je het klassieke symmetrische portret, en het is het gemakkelijkst om mee te werken omdat beide ogen zichtbaar zijn en de vorm van het hoofd duidelijk is.
De tweede is een driekwartdraai, waarbij de hond iets weggedraaid is maar de ogen nog steeds naar de camera kijken. Dit geeft wat meer diepte en kan geschikt zijn voor honden met een langere snuit, waarbij een frontale opname vlak kan lijken.
Vermijd een volledig profiel, tenzij je dat specifiek wilt. Een zijaanzicht verbergt één oog en het grootste deel van de uitdrukking. Het kan werken als tweede referentie, maar is zelden de belangrijkste.
Wat je moet vermijden
- Foto’s van bovenaf genomen, neerkijkend op de hond.
- Zware schaduwen over de ogen of snuit.
- Flitser, vooral directe flitser.
- Drukke achtergronden die met het gezicht concurreren.
- Onscherpte door beweging of een langzame sluitertijd.
- Foto’s waarop de hond zijn ogen dichtknijpt, gaapt of midden in een blaf zit.
- Oude telefoonfoto’s met een zeer lage resolutie.
Geen van deze maakt een opdracht onmogelijk, maar ze maken het wel moeilijker. Als de enige foto die je hebt van een overleden hond niet perfect is, stuur hem dan toch. Een goede artiest kan werken met een minder ideale referentie, en het is beter om het stuk te hebben dan te wachten op een foto die nooit zal komen.
Hoeveel foto’s je moet sturen
Stuur er tussen de vijf en tien. Niet één, en niet vijftig. Een enkele foto geeft de artiest geen ruimte om de vorm van een oor of de manier waarop de vacht op de borst valt te controleren. Te veel, en de nuttige raken zoek.
Voeg toe:
- Eén duidelijke kop-en-schouderfoto, ogen naar de camera, in zacht licht.
- Eén driekwarthoek.
- Eén foto van het hele lichaam, zelfs als het portret alleen het hoofd zal zijn, zodat de verhoudingen duidelijk zijn.
- Eén of twee die de vachtkleur en tekeningen nauwkeurig in daglicht laten zien.
- Eventuele detailfoto’s van onderscheidende kenmerken: een witte vlek, een scheef oor, een litteken, de vorm van de staart.
Als je niet zeker weet welke je moet sturen, stuur ze allemaal en zeg welke volgens jou het dichtst bij je hond komt. De studio laat je weten of een andere beter zou werken.
Kleur en tekeningen
Zwarte honden zijn het moeilijkst om goed te fotograferen, en het moeilijkst om van een slechte foto te tekenen. Een zwarte vacht in de schaduw wordt een silhouet zonder detail. Als je hond zwart is, zoek dan een foto die is genomen in open schaduw of op een bewolkte dag, waar het licht gelijkmatig is en je nog steeds de glans op de vacht en de vorm van het gezicht kunt zien.
Witte honden hebben het tegenovergestelde probleem. Felle zon blaast de hooglichten uit en je verliest de vorm van de snuit. Zacht licht behoudt het detail.
Brindle, merle en veelkleurige vachten hebben een foto nodig waarop het patroon zichtbaar is zonder vervorming. Neem er een in daglicht, niet onder een gloeilamp, waardoor alles warmer lijkt dan het is.
Wat er gebeurt nadat je ze hebt gestuurd
Elk stuk wordt op bestelling gemaakt op basis van je eigen foto’s. De doorlooptijd is zes tot veertien weken, afhankelijk van het stuk.
Voordat het eindstuk klaar is, zie je een witmodel of werk-in-uitvoering ter goedkeuring. Niets gaat verder zonder jouw ja. Dit is het moment om te zeggen of de uitdrukking niet klopt, of als een tekening ontbreekt. Het is veel gemakkelijker om in dat stadium aan te passen dan nadat het stuk voltooid is.
De studio is klein en het werk wordt met de hand gedaan. Dat betekent dat het voltooide portret een interpretatie zal zijn, geen foto. Het zal er niet identiek uitzien als de afbeelding die je stuurde. Het zal lijken op een tekening of schilderij van je hond, gemaakt door iemand die de foto’s die je koos nauwkeurig heeft bekeken.
Als dat is wat je wilt, is het ingelijst huisdierportret het stuk waarvoor deze gids is geschreven. Als je iets driedimensionaals wilt, past een sculptuur of een knuffelreplica misschien beter bij je, maar dezelfde regels over foto’s gelden. Goed licht, ooghoogte en een duidelijk zicht op het gezicht helpen je wat het formaat ook is.
Een opmerking over de hond die niet stil wil zitten
De meeste honden houden geen pose vast. Dat hoeft ook niet. Maak foto’s terwijl ze rusten, eten of op een wandeling wachten. De beste referentie is vaak een spontane opname, genomen wanneer de hond ontspannen is en naar je kijkt omdat je iets hebt dat hij wil.
Als je een snoepje in je hand hebt, houd het dan net boven de cameralens. De hond kijkt direct naar je, oren naar voren, ogen helder. Dat is de uitdrukking die de meeste mensen willen onthouden.
One letter a month
Occasional notes from the studio: new pieces, what we are working on, and the questions customers ask most. No offers, and you can leave at any time.
